Οι μπίζνες καθορίζουν τους υποψήφιους των Οικολόγων Πράσινων

Οργισμένος, σύμφωνα με πληροφορίες, είναι ο Λάμπρος Μπούκλης επικεφαλής της Οικολογικής Συμπολιτείας στην Πελοπόννησο, που με την πορεία του στο Περιφερειακό Συμβούλιο έχει φέρει τα δημοσκοπικά αποτελέσματα για τους Οικολόγους Πράσινους σε εξαιρετικά αυξημένα επίπεδα, σε σχέση με τη γενική πορεία του κόμματος.

Η οργή του οφείλεται στην ιδιοτελή, ελλιπή και απαράδεκτη συγκρότηση των ψηφοδελτίων στην Πελοπόννησο όπου τα γνωστά κοράκια των ΜΚΟ, που στόχο έχουν να θωρακίσουν τις μπίζνες που προωθούν στην Πελοπόννησο μέσω αυτών, επέλεξαν άτομα που δεν είναι μέλη του κόμματος των Οικολόγων Πράσινων, με ανύπαρκτη κοινωνική προβολή, με στόχο να είναι απόλυτα ελεγχόμενα και να προωθούν τις επιχειρηματικές δραστηριότητες των ΜΚΟ στην Πελοπόννησο. Υποψήφια μάλιστα των Οικολόγων στην Μεσσηνία, με αδιαφανείς προθέσεις, εθεάθη στην χθεσινή φιέστα ανακοίνωσης Πετράκου ως υποψηφίου από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα στη Καλαμάτα.

Δεν είναι απορίας άξιο ότι ενώ το κόμμα χαροπαλεύει για να μπει στη Βουλή, τοπικοί παραγοντίσκοι των ΜΚΟ δεν προτάσσουν το καλό του κόμματος αλλά τα παρασιτικά και ιδιοτελή συμφέροντα τους;     

Ο φασισμός της κατάχρησης του διαδικτυακού λόγου

"Ο Πανούσης είναι νταβατζής πληρωμένος με φασίζουσα νοοτροπία, όπως και όλοι οι πολίτες δημοσιογράφοι που σαν ύαινες βγάζουν την αγραμματοσύνη των αυτιστικών τους σκέψεων για να διεκδικήσουν το ρόλο του τιμητή. Φτύνω στα μούτρα όλων αυτών των αγράμματων γκεμπελίσκων που έγιναν ξαφνικά οι Μέρτνοχ του διαδικτύου ξερνώντας και αναπαράγοντας την βλακεία τους με την μορφή περισπούδαστων κειμένων και προσεγγίσεων. Να φύγουν από την Ελλάδα όλοι αυτοί οι ανώνυμοι εκβιαστές που συντηρούν την εγκληματική μαφία των τάχαμου ενεργοποιημένων πολιτών."

Ελπίζω να είναι αρκετά επιθετικό, για να γίνω αντιπαθής σε όλους αυτούς οι οποίοι αναγνωρίζουν το χαρακτήρα και τον εαυτό τους στις παραπάνω γραμμές, και να τραβήξω το ενδιαφέρον ανάγνωσης του κειμένου μου από τους συνήθεις καθαρούς στη σκέψη και έντιμους  Έλληνες. Από το αναγνωστικό κοινό στο οποίο απευθύνονται όλοι αυτοί οι συγγραφείς εκ του προχείρου και το οποίο θέλουν να μπολιάσουν με μίσος. Πιθανότατα να κατατάσσομαι και εγώ σε αυτή την κατηγορία, για αυτό και εξασκώ την εξουσία που μου δίνει η ανωνυμία για να πω και εγώ την δική μου ιστορία.

Και μια που η αναφορά στο Τζίμη, ως συμβολισμός δεν είναι τυχαία, θα αποκαλύψω το κίνητρο μου να γίνω με τις παραπάνω αράδες αντιπαθής στους πολίτες (πληρωμένους εκβιαστές). Αφορά την συναυλία του Γιώργου Νταλάρα το προηγούμενο Σάββατο στη Ν. Ηράκλειο και τις δεκάδες επιθετικές και προσβλητικές αναρτήσεις στο διαδίκτυο σε βάρος του καλλιτέχνη αλλά και της ψυχολογίας των παριστάμενων.

 Ήμουν ένας από τους 3 χιλιάδες που ταξιδέψαμε με το τραγούδι του, την παρουσία του και την πολιτική του στάση μέσα από τους στίχους που όλοι μαζί σιγοτραγουδήσαμε. Παρακολούθησα επίσης την ομάδα των 5 εκπροσώπων του Πανούση ομοίων του μπαχαλάκηδων, που μπήκαν στην αίθουσα να πουλήσουν την αντιμνημονιακή πραμάτεια τους.

"Είμαστε εδώ γιατί μπορούμε να είμαστε εδώ και θέλω να θυμίσω ότι οι πράξεις και τα έργα είναι πολύ καλύτερες από τα λόγια" ήταν η φράση του Γιώργου Νταλάρα στην οποία οι μπαχαλάκηδες, που είναι δυνατό να τους ακούσει κανείς στο video του MEGA, http://www.megatv.com/megagegonota/summary.asp?catid=17637&subid=2&pubid=28827625 προσπάθησαν να επηρεάσουν με γκεμπελικούς όρους την ψυχολογία των τριών χιλιάδων παριστάμενων. Να δημιουργήσουν με την παρουσία τους ψυχολογική μεταδοτικότητα της δικής τους άποψης στην συλλογικότητα που είχε διαμορφωθεί στην αίθουσα με την είσοδο του Γιώργου Νταλάρα και το πρώτο του τραγούδι.

Ένα φαινόμενο κατάχρησης που στη χώρα μας έχει μεταμορφωθεί σε σύστημα δημοκρατίας των μειοψηφιών, είτε αυτές αντιπροσωπεύουν δίκαιες διεκδικήσεις, συντεχνίες ή ακόμα και φέουδα κοτζαμπάσηδων. Και ενώ αυτό το είχαμε προοδευτικά ενσωματώσει, αποδεχόμενοι τον παραλογισμό και την κατάχρηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων μας, η ανωνυμία και η ατιμωρησία του διαδικτύου εξέθρεψε μια νέα τάξη δυναμικών μειοψηφιών, συνέχεια των μπαχαλάκηδων οι οποίοι στοχεύουν στην συλλογικότητα της σκέψης μας. Και αναφέρομαι στους πολίτες δημοσιογράφους οι οποίοι με την αρχή "Έχουμε το δικαίωμα να καταχρόμαστε τον δημόσιο λόγο και τη συναίνεση των αναγνωστών μας, επειδή εμείς είμαστε καλύτεροι" επιβάλουν τις φασιστικές τους νοοτροπίες με την προβιά των φαινομενικά δίκαιων σκέψεων τους. 

Αυτό που ζήσαμε στο Ν. Ηράκλειο, μια λαϊκή περιοχή στην οποία μεγάλωσα και στην οποία υπήρξε παραγωγή δημοκρατίας μέσα από την ζύμωση του πνεύματος σημαντικών κατοίκων του για πολλές δεκαετίες, είναι μια αντιπαράθεση πολιτικής ουσίας και πολιτικής κατάχρησης. Αντιμετωπίσαμε στις τρείς ώρες της συναυλίας το πολιτικό και κοινωνικό πρόβλημα της δημοκρατίας των μειοψηφιών στην χώρα μας που βρέθηκε αντιμέτωπο για ακόμα μια φορά 40 χρόνια μετά, με την συλλογικότητα της πολιτικής μεταδοτικότητας των στίχων του Γιώργου Νταλάρα που με την φωνή - ψυχή, απεύθυνε στους ακροατές του στο γήπεδο του Ν. Ηρακλείου.

Την δεκαετία του 70 ο Γιώργος Νταλάρας αντιμέτωπος με την μειοψηφία της χούντας ενέπνεε με την μεταδοτικότητα των τραγουδιών του την αντίδραση στο παράνομο σύστημα, 40 χρόνια  μετά ο ίδιος καλλιτέχνης αντιμέτωπος με την δημοκρατία των μειοψηφιών εμπνέει την κοινωνική συλλογικότητα σε νέους αγώνες κόντρα στην παρανομία της ασύδοτης δημοκρατίας των μειοψηφιών, μπολιάζοντας την ψυχή των ακροατών του με την καθαρότητα των μηνυμάτων που οι στίχοι των τραγουδιών του μεταδίδουν.

 

 

 

Ελευθερία της Μεσσηνιάς, το παπαγαλάκι του Τατούλη

Το παπαγαλάκι του Τατούλη έχει πλέον καταντήσει η εφημερίδα Ελευθερία της Καλαμάτας και ο δημοσιογράφος που καλύπτει για το μέσο αυτό της Μεσσηνίας το έργο του Περιφερειάρχη. Με διαρκή πρωτοσέλιδα της και τρίστηλους τίτλους, η εφημερίδα που έχει αναλάβει υποτίθεται τον έλεγχο της εξουσίας, λειτουργεί περισσότερο σαν τον διαφημιστή και γλείφτη του Τατούλη παρά σαν κριτής του. Ο δε δημοσιογράφος, που η πένα του υποτίθεται θα έπρεπε να τρυπά τον Τατούλη,  με τις απανωτές γκάφες του δημιουργεί εύλογα το ερώτημα γιατί το κάνει και για κάθε ναυάγιο θέμα που παρουσιάζει, ο Τατούλης αναδεικνύεται αυτόματα σε τιμητή, από κρινόμενο.

Όλα τα παραπάνω βέβαια θα μπορούσαν να είναι μια ελαφριά ή και καθοδηγούμενη ερμηνεία της πορείας μιας εφημερίδας που καθορίζεται από τις εμμονές του εκδότης της, ή ακόμα και από τα συμφέροντα που βρίσκονται πίσω από αυτόν αν, ως σημείο των καιρών, δεν αποτελούσε ένα περισσότερο επικίνδυνο φαινόμενο. Και για να γίνω περισσότερο κατανοητός να μπω κατευθείαν στο ψητό, μιλώ για τη 'ρητορική της κατάχρησης'. Ως κατάχρηση στο λεξικό αναφέρεται 'η χρησιμοποίηση της δύναμης μου για να αντλήσω οφέλη ενάντια στο συμφέρον του θύματος μου', 'δρώντας και ξεπερνώντας τα όρια του θεμιτού'. Πολύ συχνά δε αυτός που καταχράται θέλει να νομιμοποιήσει την κίνηση του αποσπώντας την συναίνεση από την πλευρά αυτού που υφίσταται την κατάχρηση, ή από κάποιον που τον δικαιώνει για αυτή του την κίνηση.

Και εδώ αρχίζει το πράγμα να γίνεται επικίνδυνο για την εφημερίδα αυτή, τον εκδότη της και το δημοσιογράφο που με κάθε θεμιτό ή αθέμιτο μέσο θέλουν να ικανοποιήσουν τις εμμονές τους, βυθίζοντας την σκέψη τους και τους αναγνώστες τους σε μια νοοτροπία εξαιρετικά επικίνδυνη. Και ο κίνδυνος ξεκινά από το γεγονός ότι όποιος καταχράται προσπαθεί πάνω από όλα να δικαιωθεί. Και η εφημερίδα Ελευθερία της Μεσσηνίας το κάνει με επιχειρήματα που μοιάζουν να έχουν για αφετηρία τους μια γνώμη την οποία συμμερίζονται πολλοί (κάτι σαν τους μεταφερόμενους κλακαδόρους του Θανάση του Πετράκου στο Περιφερειακό Συμβούλιο για κάθε θέμα που θέλει να ετεροπροσδιορίσει το δίκιο του). Με αυτό τον τρόπο η εφημερίδα Ελευθερία χρησιμοποιεί ως πειστικό επιχείρημα την ίδια την άποψη που οφείλει να αποδείξει, ή καταρρίπτει ένα επιχείρημα χρησιμοποιώντας σαν απόδειξη αυτό, που το επιχείρημα ήθελε να καταρρίψει.

Και για να γίνω πρακτικός.

“Κωλοτούμπα” μπροστά στη διογκούμενη αγανάκτηση για το λιγνιτωρυχείο. Ο,τι θέλει ο Σαμαράς θα κάνει ο Τατούλης!!!

Ο τίτλος αυτός λοιπόν προσφέρει στον εκδότη το casus belli για διωγμό σε βάρος του Περιφερειάρχη εκκινώντας από ένα ψέμα, ότι δηλαδή ο Τατούλης ήταν προασπιστής της επένδυσης, το οποίο όμως του προσφέρει την αναγκαία συναίνεση των αναγνωστών του. Και συνεχίζει υπονοώντας ότι ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου κρύβεται πλέον πίσω από τον Αντώνη Σαμαρά και θα κάνει ότι αυτός αποφασίσει, προκαταβάλλοντας την όποια απόφαση Σαμαρά, ή απλά επιβάλλοντας με αυτό το τρόπο την ισχύ του εκδότη στον αρχηγό της ΝΔ εάν τελικά απαντήσει κατά της επένδυσης. Και όλα αυτά διανθίζονται στο κείμενο που συνοδεύει τον τίτλο, με σκέψεις κατάχρησης της εμπιστοσύνης των αναγνωστών, αφήνοντας σκιές για κάποια συνομωσία την οποία εξυφαίνεται ο Τατούλης κατά των συμπολιτών του από την Μεσσηνία. Και όλα αυτά με την φασιστικού τύπου νοοτροπία ότι "Έχουμε το δικαίωμα να καταχρόμαστε τον δημόσιο λόγο και τη συναίνεση των αναγνωστών μας, επειδή εμείς είμαστε καλύτεροι".

Παπαγαλάκι της άποψης του Τατούλη ή καταχραστής της συναίνεσης των αναγνωστών του ο εκδότης της εφημερίδας Ελευθερία δουλεύει για τον Τατούλη. Του προσφέρει πολιτικό χώρο να αναπτυχθεί και να καταγγείλει το 'αυγό του φιδιού' που τρέφεται από τις συνομοσιολογικού τύπου πρακτικές και τα αντίστοιχα πρωτοσέλιδα.